انواع ظروف پخت و پز

انواع ظروف پخت و پز

انواع ظروف پخت و پز

تنوع ظروف پخت و پز  و کاربردهای گوناگون آن ممکن است هر مخاطبی را برای انتخاب دچار چالش کند. اطلاع و آگاهی اولین مؤلفه ی انتخاب می باشد.

جنس هایی از جمله آلومینیوم ، مس ، چدن و استیل ضد زنگ که هرکدام جز سرشاخه ی اصلی ظروف پخت و پز فلزی محسوب می شوند و دارای لایه هایی داخلی با پوشش هایی متناسب با کاربرد شان می باشند.

 

ظروف پخت و پز فلزی :

مهم ترین نکته در ظروف  پخت و پز فلزی اعم از آلومینیوم، مس ، چدن و استیل ضد زنگ، ضخامت آن ها می باشد که یکی از فاکتورهای برجسته در انتقال گرما به حساب می آید. هرچه طراحی و ساخت این دسته از ظروف نازک تر باشد ، پروسه ی انتقال گرما با سرعت بیشتری طی می شود و این ضخامت با توجه به کاربرد آن متغیر می باشد.

حال کاربرد تکنولوژی در این تولیدات زمانی پر رنگ می شود که تحقیقات سازمان های بهداشتی تاکید فراوانی در غیر فعال بودن جنس ظروف پخت و پز از نظر شیمیایی دارد.

علاوه بر این فاکتور مهم در سلامت ، بارزه ی فوق در عدم تغییر پذیری طعم غذا نیز تاثیر به سزایی دارد و از این رو مؤلفه ی مهمی شمرده می شود.

 

ظروف آلومینیومی :

جنسی سبک و پر کاربرد که از قابلیت انتقال حرارتی بسیار بالایی برخوردار می باشد.

در ابتدا ، استفاده از ظروف و قابلمه های آلومینیومی به دلیل واکنش پذیری با مواد شیمیایی و اسیدی و در پی آن ایجاد خوردگی ، غیر ممکن به نظر می رسید زیرا باعث چسبندگی مواد غذایی به این دسته از ظروف می شد.

ولی مزایای ذکر شده در این فلز ، کارشناسان را بر آن داشت تا راه حلی کاربردی برای رفع این مشکل ارایه دهند. از این رو ایجاد لایه ای پوششی برای سطحی که غذا در آن قرار می گرفت (آنادایز آلومینیوم)، راهکار مطلوبی به نظر می رسید و تحقیقات در این راستا نتیجه بخش بوده ؛ تا جایی که امروزه عرضه ظروف پخت و پز آلومینیومی با پوشش هایی دارای سطح سلامت بسیار بالا، اطمینان مخاطبان زیادی را به خود جلب نموده است.

گزارش های متناقضی وجود دارد مبنی بر اینکه پخت و پز در ظروف آلومینیومی به دلیل آزاد سازی و ورود آلومینیوم به مواد غذایی ممکن است خطرناک باشد و بر اثر استفاده مکرر ، ممکن است باعث بروز بیماری هایی همچون آلزایمر و بیماری های عصبی شود . اما در تحقیقاتی که اخیرا صورت گرفته بیان شده مقادیر آلومینیومی که ممکن است در اثر واکنش با مواد غذایی اسیدی و در شرایط پخت و نگهداری طولانی وارد غذا شود ، بسیار ناچیز بوده و هیچ خطری از نظر سلامتی انسان را تهدید نمی کند.

یکی دیگر از نقاط مورد بحث در تولیدات این چنینی ، مقاومت محصول می باشد که تحقیق و توسعه در این راستا نیز ثمربخش بوده و با اضافه کردن موادی چون منیزیوم ، مس و برنز ، مقاومت ظروف پخت و پز آلومینیومی به سطح مطلوبی رسیده و لذت آشپزی را دو چندان می سازد.

ظروف مسی : 

برتری مس در تولیدات ظروف پخت و پز ، خاصیت گرماپذیری بالای آن می باشد که از این جنس یک محصول محبوب می سازد.

انتقال یکسان گرما یکی دیگر از بارزه های ظروف مسی است . واکنش پذیری، تنها نکته ی بحث برانگیز این دست از تولیدات می باشد که با پیشرفت تکنولوژی در جهت برطرف سازی این مساله با روکش هایی از قبیل : قلع ، استیل ضد زنگ ، نیکل و نقره پوشش داده می شوند و بدین ترتیب به عنوان یکی از سالم ترین ظروف در چرخه ی سلامت محصولات به شمار می روند.

ظروف چدنی : 


ظروف چدنی در کل به دو دسته : چدن لعاب کاری شده و چدن بدون لعاب تقسیم بندی می شوند. دسته ی لعاب کاری شده دارای تنوع رنگی بیشتر و قابلیت استفاده در فر می باشند. ظروف چدن لعاب کاری شده به علت عدم واکنش پذیری با غذاهای اسیدی و قلیایی ، این قابلیت را دارند که برای پخت غذاهای اسیدی مورد استفاده قرار گیرند.


حال به توضیحاتی جامع در باب ظروف چدن بدون لعاب می پردازیم.

سرعت انتقال گرما به تنهایی معیار سنجش کیفیت ظروف پخت و پز نمی باشد و متریال چدن مثال بارز این مشخصه است. زیرا ظروف چدنی به آهستگی گرم می شوند، اما پس از گرم شدن نسبی ، گرمایشی مطلوب با پخش حرارتی یکنواخت و با ثبات دمایی بالا در اختیار آشپز قرار می دهند تا شما با آسودگی خاطر لذت غذایی خوش طعم را بر روی سفره های گرمتان شریک شوید.

مقاومت ظروف چدنی در دمای بالا ، باعث محبوبیت بیشتر این دسته از ظروف پخت و پز در آشپزی گشته است و از این رو ، نظر طیف گسترده ای از مخاطبین را به خود جلب نموده است.

ظروف چدنی نیز واکنش پذیری بالایی در برخورد با مواد غذایی اسیدی مانند گوجه فرنگی و ... دارند ، همچنین مواد غذایی ای مانند اسفناج نیز می تواند باعث سیاه شدن سطح این ظروف گردد.

ظروف چدنی بدون لعاب ممکن است دچار زنگ زدگی شوند ، اما این موضوع از محبوبیت چشم گیر این دسته از ظروف پخت و پز کم نکرده است. همین امر باعث شده تا محققان در این بخش ، تلاش های ثمربخشی داشته باشند و با به کارگیری لایه ای پوششی (سیزنینگ : فرآیند روغن کاری سطح داخلی ظروف چدنی بدون لعاب در دمای بالا) ، اثر محافظتی روی صفحه ی این ظروف ایجاد کرده و از چسبیدن مواد غذایی به آن جلوگیری به عمل آید.

ظروف استیل ضد زنگ :


استیل ضد زنگ به آلیاژی از آهن گفته می شود که حداقل دارای 11.5 درصد کروم باشد. ترکیبی حاوی 18 درصد کروم و 8 درصد نیکل ، استیل 8/18 و در سطح بالاتر آن ، ترکیب 18 درصد کروم و 10 درصد نیکل، استیل ضد زنگ 10/18 نامیده می شود که به عنوان  ظروف استیل در آشپزخانه مورد استفاده قرار می گیرند.

 

از مزایای بارز این متریال می توان به عدم واکنش پذیری با مواد اسیدی و قلیایی ، مقاومت بالا در برابر خش، و همچنین مقاومت در برابر خوردگی اشاره کرد. رسانایی حرارتی ضعیف نسبت به سایر متریال ها ، با در نظرگیری مزایای بالای این دسته از ظروف کم رنگ می گردد و راهکارهایی کاربردی نیز برایشان طراحی و ارایه گردیده است.

 

استیل ضد زنگ نیاز به پوششی برای جلوگیری در برابر سایش نداشته و در کاربردهای خاصی طرفداران بسیاری دارد و به دلیل سهولت در شستشو ، در بسیاری از رستوران ها ، بیمارستان ها و ارگان ها به عنوان گزینه ی اول جهت مصرف انتخاب می گردد.

جمع بندی مطالب بلاگ فوق را می توانید در جدول زیر ملاحظه کنید :


برای مطالعه ی بیشتر در خصوص تفاوت قابلمه سرامیک و گرانیت به لینک زیر مراجعه کنید.
تفاوت قابلمه های سرامیکی و گرانیتی

نظرات بازدیدکنندگان